* نجوای دل

...کمی مکث کن
نت نفس هایم به شمارش در آمده
...کمی آرام تر صدایم کن
دستانم میلرزد وقتی
آیه های بودنت را
در هجوم تنهایی ام
سرمه میکنم بر چشمانم
...کمی صبور بیا
میترسم از گم شدن
در کوچه های پر از کابوس
پر از بن بست
...خلاصم کن از این وهم
از این وحشت های تو خالی
...مهمانم کن به یک صبح
به یک طلوع طولانی

12/8/95